| Menu główne |
| Menu użytkownika |
| Kategorie cytatów |
 |
| Przysłowia |
|
| Na forum... |
 Kryzys, wakacje ... Cytaty Wiersz o nieszcz... Fotel ... kochanek KONKURS Mitologia *** Powracam do... Witam serdecznie! Wiśta wio - loku... |
| Teoria limeryków |
| Limeryk to rymowana anegdota, miniatura liryczna, nonsensowny, groteskowy wierszyk, zwykle z układem narracji. W świat literatury limeryki wprowadził Edward Lear w ostatniej dekadzie XIX w, choć ich początki sięgają prawdopodobnie XVIII-wiecznej Irlandii. Te nierzadko sprośne, pornograficzne i bluźniercze wierszyki szybko podbiły męskie kluby wiktoriańskiej Anglii. Także polscy twórcy korzystali z uroków tego gatunku. Limeryki można znaleźć w twórczości m.in. Juliana Tuwima, Macieja Słomczyńskiego, Wisławy Szymborskiej, czy Stanisława Barańczaka.
Skodyfikowana budowa limeryku to konieczność obecności pięciu wersów o stałej liczbie sylab akcentowanych, układ rymów aabba (zwykle żeńskich), przy czym trzeci i czwarty wers krótsze od pozostałych (zwykle o 2 - 3 sylaby akcentowane). Płetwonurkowi z miasta Pekin Urodę życia odgryzł rekin. I choć czytał Mao, Lecz nie odrastało, Więc pracował jako damski manekin. (Maciej Słomczyński) Pierwszy wers zawsze wprowadza bohatera i miejsce akcji, przy czym kończy się nazwą geograficzną (podstawa rymu a). Płetwonurkowi z miasta Pekin Kolejny wers to zawiązanie akcji i zapowiedź dramatu, konfliktu, czy kryzysu. Często wprowadzony jest tu drugi bohater. Rymuje się z pierwszym wersem (aa). Urodę życia odgryzł rekin. Trzeci i czwarty wers (krótsze, z rymem bb) to kulminacja wątku dramatycznego. Tu rozgrywa się zasadnicza akcja. I choć czytał Mao, Lecz nie odrastało, Zaskakujące, absurdalne, nonsensowne i zabawne rozwiązanie pojawia się w ostatnim wersie. Rymuje się on z pierwszym i drugim wersem, zamykając strukturę (aabba). Dawniej ostatni wers był echem pierwszego, lecz większość współczesnych limerystów zrezygnowała z tego rozwiązania, uznając je za zubożenie treści i formy. Więc pracował jako damski manekin. |
 |